Lindenholt
Stadsdeel Lindenholt wordt op deze site aangepast en er is inmiddels al veel te zien.
 

 

 

Toen de Ooijpolder in 1970 als woningbouwlocatie verviel, gezien dat plan op veel verzet stuitte van natuurbeheer en milieuorganisaties, besloot de gemeente daarom al vrij snel om dan maar in de Lindenholt te gaan uitbreiden. Dit stadsdeel ligt (vanuit het Centrum gezien) ten westen van het Maas-Waalkanaal, waar laagbouw overheerst als woonvorm. Er zouden hier in totaal ongeveer 6.000 woningen worden gebouwd. In de Lindenholt werd een hogere bebouwingsdichtheid dan in Dukenburg nagestreefd. Men wilde hier een echt stedelijk klimaat creŽren, waarin ook plaats voor kleinschalige bedrijvigheid zou komen.

 

 

In 1977 gaat de eerste schop de grond in voor de Voorstenkamp en de Gildekamp, beiden gelegen in het oosten van dit stadsdeel. De bebouwing bestaat grotendeels uit laagbouw-eengezinswoningen, dit in tegenstelling tot het zuidelijker gelegen stadsdeel Dukenburg, waar hoogbouw de overhand heeft.

Iets verderop werd tussen 1980 en 1984 't Acker gerealiseerd, bestaande uit zes wijken met samen zo'n tweeduizend woningen. De realisatie van Drieskensacker in het uiterste noordwesten van de Lindenholt maakt 't Acker begin jaren '90 tot de grootste wijk van Lindenholt.

 

Het stadsdeel Lindenholt bestaat dus uit de wijken 't Acker, 't Broek, De Kamp, Kerkenbos (voorheen 't Bos), Neerbosch-West, Westkanaaldijk en Bijsterhuizen. De wijken 't Akker, De Kamp en 't Broek zijn weer onderverdeeld in 18 aparte buurten. De namen van deze wijken verwijzen naar de moerassen en bossen die hier ooit te vinden waren.  In deze buurten en in de wijken Kerkenbos en Bijsterhuizen hebben de straten, net als in Dukenburg, geen straatnamen, maar nummers.

In 1983 begint men in het zuidwesten van het stadsdeel met de bouw van de Hegdam- en Wedesteinbroek. Eind jaren '80 van de vorige eeuw volgde de bouw van Leuvensbroek. Holtgesbroek werd pas in de eerste helft van de jaren '90 van de vorige eeuw gerealiseerd.
Het grootste deel van de bewoners van Lindenholt woont in eengezinswoningen. Omdat er nauwelijks hoogbouw is en er daarnaast veel groen tussen de wijken in Lindenholt ligt, wordt de woningdichtheid van Dukenburg bijlange na niet geŽvenaard. Verder kreeg de bedrijvigheid, door tegenwerking van woningbouwverenigingen, niet zoveel ruimte als vooraf was gepland.

 

 


Het stadsdeel ligt in een poldergebied met veel oppervlaktewater en groen. Binnen het stadsdeel bevinden zich het bedrijvenpark Lindenholt en het industrieterrein Westkanaaldijk. Een klein deel van de bebouwing, in de noordoosthoek aan de St. Agnetenweg en de Nieuwstadweg, bestaat uit een restant van het voormalige dorp Neerbosch, dat door de aanleg van het Maas-Waalkanaal in 1920 doormidden gesneden werd.

De naam Lindenholt komt als Lyndenholt al voor in de 13e eeuw. Het was toen een wild bebost gebied. In een brief uit november 1300 geeft de Graaf van Gelre toestemming het gebied te ontginnen. In die brief is ook sprake van het gebied Honicholt.

 

 

De huidige Lindenholtse wijken liggen bijna allemaal in het voormalige Honicholt, terwijl in het historische Lyndenholt tegenwoordig landbouwgebied, de snelweg A73 en een afvalverwerking gelegen zijn.
Over het geheel genomen kan Lindenholt worden omschreven als een rustig en gedifferentieerd woongebied.
 

 

 

Aan de andere kant van de A73, o.a. via een fietstunnel bij de Drieskensacker te bereiken, ligt Neerbosch-West, waar het Kinderdorp Neerbosch te vinden is, de voormalige Weezeninrichting Neerbosch in een boomrijke en landelijke omgeving.
In 1863 werd door evangelist en bijbelverkoper Johannes van 't Lindenhout samen met zijn vrouw een opvanghuis voor wezen, aan de Lange Brouwerstraat in het centrum van Nijmegen, gesticht. Al snel was er te weinig ruimte, zodat er op een achteraf gelegen terrein in Neerbosch met de bouw van Weezeninrichting Neerbosch begonnen werd.  Er kwam, naast het weeshuis zelf, onder meer schoolgebouwen, een boerderij en een kerkje (de Beth-el-kerk, gebouwd in 1882), veelal door de kinderen zelf onder begeleiding van leermeesters gebouwd.

In de jaren '60 van de afgelopen eeuw werd een groot deel van de oorspronkelijke gebouwen afgebroken om plaats te maken voor nieuwbouw. Alleen het kerkje en een rijtje huizen bleven behouden. Ook de naam wijzigde in Kinderdorp Neerbosch en het was niet langer een weeshuis, maar een kinderbeschermingsinstelling.